Parochie Sint Georgius Spierdijk
logo
Home
contact adressen
Nieuws
van de Pastor
Overwegingen
Agenda vieringen
Roosters
Werkgroepen
Koren
Familie archief
Fotoalbum
Begraafplaats
Geschiedenis
Ypma Orgel
Gastenboek
Interessante links
Op de pedalen... (febr. 2017)
 
Een bijzondere tijd !!
welke ?..... de vastentijd, 40-dagentijd, zeg maar de Christelijke ramadan.  Een voorbereidingstijd op Pasen, hét grote levensfeest !  40 dagen om je te bezinnen, jezelf ‘n tijd van bezinning gunnen.
We vliegen maar door en nu mogen we daar eens mee breken. 1x per dag stil staan, stil zijn, alleen of samen, je bewust zijn wat je aan het doen bent, voor wie en waarom. Tijd ook om meer te
doen aan het bidden, samen bidden in de kerkdiensten en tijdens de vastenvespers op de woensdagavond 19:00 uur in een van de kerken in onze omgeving.
Waarom zou je dit doen ?.... Wordt je er beter van, heb je d’r wat an ?....
Ja, je wordt er beter van, rustiger van en wanneer je dan ook nog eens wekelijks de vieringen meeviert en de teksten op je laat inwerken dan kom je tot een nieuw inzicht, je komt tot een
ontdekking, een stukje groei in je eigen leven, geloofsleven. Zo beleef ik die tijd.
Ook een periode om bewust om te gaan met je voedsel, tijd nemen voor je eten. Sober zijn in je voedsel, in je snoep en/of snaaipatroon....het gebruik van drank of rokerswaren, en het
geld dat je uitspaart inzetten voor de vastenactie, de bouw en ontwikkeling van basisscholen op Sri Lanka.
Wellicht ook een tijd om minder met je mobiel bezig te zijn en meer met medemensen, meer met je omgeving, echt eens kijken naar wat je ziet en je dat bewust zijn.
Proberen los te komen van wat ons ‘vast zet’..(kor-set)..  dat lukt alleen als je elkaar daarbij steunt, er samen over praat, vorm aan geeft.  In de kerk zijn we daar goed in
maak daar eens gebruik van ..... !! Ik geef u alvast de datums en tijden van de Vespers in deze vastentijd.
Een Vesperdienst bestaat uit het samen zingen van liederen, bidden, luisteren naar Bijbelverhalen en tot slot elkaar de zegen toebidden. Dit jaar staat het ‘Onze Vader’ centraal en
mediteren we elke week aan de hand van één van de 7 beden van dat gebed. 8 maart Protestantse Kerk Ursem, 18:00 uur sobere maaltijd, 19:00 uur Vesperdienst.
15 maart Kerk de Goorn, 19:00 uur / 22 maart Protestantse Kerk Berkhout, 19:00 uur / 29 maart R.K.Kerk Zuidermeer 19:00 uur / 5 april R.K.Kerk Spierdijk, 18:00 sobere maaltijd, 19:00 uur Vesperdienst
Vorig jaar mochten we al een mooie groep mensen verwelkomen we hopen dat dit aantal dit jaar verdubbeld. Dat geldt ook voor de vieringen in de parochiekerken. Nodig eens iemand uit,
laat je kinderen dit stuk lezen, maak werk van je inspiratie, maak werk van dat je gedoopt bent.... ruim 5 weken de kans, GRIJP ‘M....
groeten van pastor Nico.

 

 
 
 
Aan de parochianen van Spierdijk. 
die willen ervaren hoe actueel de ‘oude’ teksten uit de Bijbel vandaag de dag zijn.

Eenmaal per ongeveer 6 weken komen we als groep bij elkaar om te spreken over een Bijbeltekst. Deze groep bestaat uit 5 personen van verschillende generaties. We zouden het fijn vinden als er zo’n 2 personen bij komen, om de gesprekken meer tot hun recht te laten komen, levendigheid te geven en uitdaging te bieden.

Op een afgesproken woensdagochtend tussen 9.30 – 11.00 uur, bespreken we de Evangelielezing voor de komende zondag. We merken daarbij op dat deze ‘oude’ verhalen in de tijd van nu behoorlijk actueel blijken.

De geloofsgesprekken bieden een stukje persoonlijke geloofsverdieping aan, en tegelijkertijd ook een bredere kijk op de Bijbelse teksten door het gesprek met elkaar.

Voelt u zich aangesproken om deel uit te maken van deze gevarieerde groep, neem dan contact op met pastoraal werker Anne-Marie van Straaten.

Mobiel: 06 227 59 461, anne-marievanstraaten@ziggo.nl

 

 

Nieuwe tekst ‘Onze Vader’ met ingang van de Advent 2016.

 

De meesten van ons hebben het gebed van Jezus, het ‘Onze Vader….’

met de paplepel ingegoten gekregen.

De kinderen leren het elke bijeenkomst van de eerste communie voorbereiding

zodat ze met hun feest het gebed uit het hoofd kennen.

Natuurlijk is ‘uit het hoofd kennen’ iets anders dan werkelijk voelen wat je bidt…

maar dat mag langzamerhand groeien…

 

Als je wel eens naar een andere kerk gaat, naar bijvoorbeeld een viering van de Protestantse kerk of Oud Katholieke kerk dan bidden ze daar ook het Onze Vader maar soms net met andere woorden…   

En het gebeurd nog wel eens dat er door een koor een ‘Onze Vader…’

gezongen wordt die heel mooi is, maar nooit door Jezus zo gebeden is….

en ook niet precies de woorden heeft die wij normaal bidden…

 

Er gaat een verandering komen in de tekst van het ‘Onze Vader…’

zoals we die officieel in onze vieringen gebruiken.

Dat is het gevolg van de nieuwe vertaling van de Bijbel

en de nieuwe vertaling van de kerkelijke boeken die we sinds 1975 gebruiken.

 

Bijbelgeleerden krijgen steeds meer inzicht in de grondtalen van de Bijbel;

het Hebreeuws en het Grieks.  Dankzij de ontwikkelingen die in de archeologie gedaan worden met name in en rondom Israel kunnen we bepaalde Bijbelverhalen ook veel beter begrijpen en beter vertalen dan voorheen.  

 

Een aantal jaren geleden hebben de leiders van de kerk besloten

om de teksten die we gebruiken in de vieringen,

in verband met de nieuwe Bijbelvertalingen

en de ontwikkeling van onze eigen taal aan te passen, een enorme klus.

Er zullen in de komende tijd voor de Nederlandstalige bisdommen (dat is de Benelux en de overzeese eilanden), nieuwe boeken uitkomen die we in onze vieringen kunnen gebruiken… Een van de gevolgen is dat we daarom het Onze Vader

met iets andere bewoordingen gaan bidden….  

Met ingang van de Advent van dit jaar gaan we de nieuwe vertaling introduceren.

In elke viering vanaf de Advent belichten wij 2 beden van het ‘Onze Vader..’

Zo kunnen we wennen aan de nieuwe tekst en bereiden we ons nog wat intenser voor

op het feest van Kerstmis waarin we de geboorte vieren van degene die ons als eerste die tekst gegeven heeft…

 

Het is de bedoeling dat wij in deze periode het ‘onze Vader’ steeds bidden.

Geen gezongen teksten voorlopig want daarmee sluiten we de ‘niet zangers’ uit.

Vanaf dit moment is het ook goed om liturgische tekstgroepen erop te wijzen dat wanneer we in onze vieringen het ‘onze Vader’ bidden….we Jezus tekst gebruiken een geen andere.

De liederen die ooit als ‘onze Vader’ geschreven zijn kunnen prima gebruikt worden als communie liederen…of op andere plaatsen… maar kunnen nooit een vervanging zijn van Zijn eigen gebed…  (stel je voor dat ze dat met jouw gebed deden !!)

 

Met vriendelijke groeten het pastores team: Tineke, Anne-Marie, Bert, Antonio en Nico.

 

  

Op de pedalen… (sept. 2016)

 

Oktober is net als Mei toegewijd aan Maria. Waarom ? De Meimaand werd voor het Christendom, gedomineerd door de feesten rondom de Romeinse godin Bona Deia en de Griekse godin Maia: voorjaarsgodinnen geëerd met het feest van Floralia. Dit feest en de andere feesten rondom de vruchtbaarheidsgoden werden ‘gekerstend’, d.w.z. vervangen of vertaald met de devotie tot Maria.

De maand Oktober staat in het teken van het Rozenkransgebed. Het Rozenkransgebed, zo vertelt de traditie, is door Maria aan de heilige Dominicus gegeven. Mediteren op de ritme van het Wees Gegroet en zo het leven van Jezus en het leven van Jezus in relatie tot Maria gedenken. In de herfst van 1571 werd er door heel veel mensen de Rozenkrans gebeden, want er was oorlog tussen Christenen en Mohammedanen. Op 7 oktober was er een heel zwaar gevecht op zee vlakbij Lepanto (in de buurt van Griekenland). Plotseling draaide de wind, waardoor wonder boven wonder dit gevecht gewonnen werd door de Christenen. Paus Pius V begreep dat dit kwam door het met velen bidden van de Rozenkrans. Hij bepaalde dat 7 oktober een speciale dag werd ter ere van de hulp die Maria geeft als wij het Rozenkransgebed bidden. In de Goorn wordt het Rozenkransgebed elke dag in Mei en Oktober gebeden om 19:00 uur, u bent welkom om mee te bidden. Ik moet u eerlijk bekennen dat ik ooit 1 keer bij dit Rozenkrans bidden ben geweest. M’n dagindeling is zo vol dat ik rond die tijd m’n avondeten eet en dan ’s avonds weer verder werk. Toch is mij het Rozenkransgebed dierbaar. Misschien is het uw wel eens opgevallen dat ik een zilveren ring draag, dat is een rozenkransring. Bij m’n benoeming in deze parochie en regio heb ik die ring in Lourdes gekocht als een soort van verbond en herinnering aan het steeds blijven bidden voor een ieder die dat nodig heeft.

Naast het Rozenkransgebed is er ook dagelijks om 07:00, 12:00 en 18:00 uur het ‘Engel des Heren’. Er wordt dan (automatisch) drie keer, driemaal op de klok geslagen waarna de klok begint te luiden. Het gebed dat daarbij hoort gaat als volgt:

 

De Engel van de Heer heeft aan Maria geboodschapt,

en zij heeft ontvangen van de Heilige Geest.

Wees gegroet Maria…

Zie de dienstmaagd van de Heer,

mij geschiedde naar Uw Woord

Wees gegroet Maria…

Het woord is vlees geworden,

en het heeft onder ons gewoond

Wees gegroet Maria…

 

Bid voor ons, Heilige Moeder van God,

Opdat wij de beloften van Christus waardig worden.

 

Heer, wij hebben door de boodschap van de Engel

de menswording van Christus uw Zoon leren kennen;

Wij bidden U, stort Uw genade in onze harten,

Opdat wij door Zijn lijden en kruis gebracht worden

tot de heerlijkheid van de verrijzenis.

Door Christus, onze Heer. Amen.

 

Het ‘kleppen’ en luiden van de klok herinnert ons aan het gebed wat dan wereldwijd rond die tijd gebeden wordt. Het geeft je dag een ritme, het geeft ook rust op de dag. Even stilstaan, even een moment niet meegaan in de race en de waan van de dag, alles even stilzetten. Misschien een idee om in deze maand, voor zover u dat nog niet deed, een begin te maken met dat regelmatig gebed. Bidt je het alleen, dan mag jij je verbonden weten met velen die ook bidden op dat moment. Samen bidden maakt het gebed sterker!

 

Groeten van pastor Nico.

 

 

Op de pedalen… (juni 2016)

 

Inmiddels heeft het bericht zelfs de Elsevier (4 mei jl.) gehaald, er komen veranderingen in het : ‘Onze Vader…’! 

Sinds 2000 leefde de wens in de wereldkerk om tot een hervertaling van de liturgische boeken te komen. Door nieuwe inzichten in de taal en de ontwikkeling van vertalingen van de teksten uit de bijbel bleek dat de liturgische teksten niet langer aansluiten.  Liturgische boeken wat zijn dat ?

Het altaarmissaal, het boek waarin alle gebeden/tafelgebeden staan, de lectionaria, de boeken waaruit wij de Bijbelverhalen voorlezen en het Evangeliarium, het boek waarin de Evangelie teksten staan. 

 

In elke taal van de wereld worden deze boeken vertaald en zijn er werkgroepen bezig om de teksten zo goed mogelijk te vertalen. Een tijdrovende klus. Zo is er ook voor alle Nederlandstalige landen  (België, Luxemburg, Nederlandse Antillen, Nederland) zo’n werkgroep en de vruchten van deze werkgroep beginnen inmiddels het licht te zien. Het duurt lang omdat, na elk vertaald onderdeel van deze boeken, de diverse bisschoppenconferenties  moeten beslissen of zo’n vertaling goed is. 

 

Tijdens het Tweede Vactiaans Concilie (1962-1965) was besloten om de liturgie, tot dan toe altijd in het Latijn gevierd, in de landstaal te vieren. Dit besluit en het besluit om de liturgie aan te passen aan de nieuwe Theologische en liturgische inzichten zorgde voor nieuwe liturgische boeken. Het Nederlands Altaarmissaal verscheen in 1978, let op 13 jaar later (!!). Dit maakte een einde aan de diverse proeven van vertalingen die er tot die tijd waren. Ook de lectionaria met de Willibrord vertaling van de Bijbel stammen uit die tijd. 

 

Inmiddels zijn de eerste proeven van een nieuwe vertaling van het altaar missaal en de lectionaria beschikbaar, deze zijn Mei 2015 uitgegeven in een ‘klein missaal’ en het boek ‘Verbum Domini’ (woord van de Heer). Inmiddels gebruiken we een aantal Eucharistische gebeden in de nieuwe vertaling. Behalve dat er in die gebeden wat meer actualiteiten kunnen worden ingevoegd zijn ook de instellingswoorden over de beker anders geformuleerd zodat ze getrouwer zijn aan de Latijnse grondtekst. 

En zo komt er dus ook een nieuwe vertaling van het ‘Onze Vader’. 

Ik geef u hier de tekst: 

 

Onze Vader, die in de hemel zijt,

uw naam worde geheiligd,

uw rijk kome,

uw wil geschiede

op aarde zoals in de hemel.

Geef ons heden ons dagelijks brood

en vergeef ons onze schulden,

zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren,

en breng ons niet in beproeving

maar verlos ons van het kwade.

 

De nieuwe tekst is een samensmelting van de Belgische en Nederlandse oude tekst zodat we nu in  de Benelux  dezelfde tekst gebruiken en ze komt dichterbij de tekst zoals deze in de protestantse traditie wordt gebeden. 

 

Met ingang van de Advent gaan we de nieuwe vertaling een plek geven in de vieringen, tegelijk willen we dan per Advent’s zondag een deel van het Onze Vader belichten zodat we weer eens wat dichter bij de tekst komen en meer bewust dit gebed kunnen bidden. 

 

Net als destijds met de invoering van het Nederlands in de liturgie zal ook deze verandering tijd vragen en gewenning. Daarom zullen we in elke viering de tekst ook in z’n geheel afdrukken totdat we er zo aan gewend zijn dat het weer als vanouds uit onze mond rolt…   Ook voor mij zullen de nieuwe teksten de nodige aandacht vragen en soms ook vragen opwerpen want hoewel de vertalingen volgens de regelen der Nederlandse grammatica zijn, m’n Westfriese tong wil het nog wel eens anders uitspreken of de Theoloog die ik ben worstelt met de tekst en de betekenis.  In elk geval wordt het een tijd van weer meer bewust met de teksten bezig zijn en dat is gewoon goed ! 

 

groeten van mij…

 

  

 

 

Mijn stal… (dec. 2015)

 

Afdalend in de grot

duizenden voetstappen voor de mijne

getuigen eeuwen 

mensen van overal

hier is uw Redder geboren.

Een geleerde betoogt

'T was niet in Bethlehem

de reis erheen lag niet voor de hand.

Maar is niet veel méér waar

dat Hij bij jou geboren wil worden

Hij jou redder mag zijn 

Hij welkom is in jouw stal ?

 

Namens het pastoraal team en het bestuur van de parochie St.Georgius Spierdijk

Zalig Kerstmis en een gezegend nieuw jaar.

 

pastor Nico.

 

 

 

Op de pedalen… (dec. 2015)

 

Het is zaterdag 7 November wanneer wij met onze groep Israëlreizigers de trappen afdalen in de geboorte kerk in Bethlehem. Twee jaar geleden was ik hier ook, maar toen stond er zo’n ‘file’ dat we besloten via een andere weg in de geboortegrot te gaan spieken…

Na ruim ’n uur stonden we daar op de plek waarvan de traditie, al sinds de 3e eeuw zegt, dat Jezus daar geboren moet zijn. Een achtpuntige zilveren ster markeert op de met marmer beklede vloer de plek waar Maria het levenslicht gaf aan haar zoon. Even verderop in een andere nis de plek waar de kribbe, de voederbak stond. 

 

In mijn achterhoofd spookt het verhaal rond van een onderzoeker die kort geleden in het ‘nieuws’ kwam met de bewering dat Jezus niet in Bethlehem geboren kan zijn, maar dat ergens in de geschiedenis deze plaats is aangewezen omdat koning David er vandaan komt, dé plaats waar goede herders vandaan komen.

Daarbij profeteert de profeet Micha: “Uit jou, Bethlehem in Efrata, te klein om tot Juda’s geslachten te behoren, uit jou komt iemand voort die voor mij over Israel zal heersen. Zijn oorsprong ligt in lang vervlogen tijden, in de dagen van weleer. Totdat de vrouw die zwanger is haar kind heeft gebaard…” 

 

Ontelbaar veel mensen zijn voor mij, de eeuwen door, op deze plaats de trappen afgelopen om hier te gedenken dat Jezus ooit lang geleden geboren is en of dat nu precies daar was of ergens anders in dit land maakt eigenlijk niet zoveel uit. Ook de vraag of hij in een stal of in een grot geboren is, is niet van belang. Men leefde in deze omgeving in grotten of gebruikte grotruimten als stal voor de dieren. 

Geen plaats in de herberg, plaats voor vreemdelingen. Zij waren geen vreemdeling daar, de familie kwam er vandaan, woonde daar en wist heus wel wat er aan de hand was; de schande van een zwangerschap voor het huwelijk, het maakte hen niet welkom. Dat Jozef, een rechtvaardige was (vaardig in het recht van de liefde tot de naaste) en dus trouw aan zijn verloofde en zij onder de schaduw Gods mocht wonen, daar keken ze niet naar…. 

In de komende dagen vieren we de geboorte van Jezus Christus. Een mens die op een volstrekt unieke en vooral menselijke wijze de Eeuwige aan het licht heeft gebracht. Een God die zichtbaar wordt in een pasgeborene, gewikkeld in doeken, in liefde gebakerd, kwetsbaar en hulpeloos is en niets anders kan dan een appèl doen op jouw hulp en liefde, jouw handen en armen.

 

Met Kerstmis vieren we niet de verjaardag van Jezus, we vieren het ongelofelijk mysterie van een God die mens is geworden en daarmee ons heeft laten zien dat wij geschapen zijn naar Zijn beeld en gelijkenis en wij als kinderen van een grote familie, op een goddelijke manier met elkaar mogen omgaan.  Juist dit mag ons hoop geven, inspiratie en zin om in deze wereld te laten zien dat het ook anders kan….  

Kerstmis, dagen om te getuigen van geloof, hoop en vooral liefde !

 

 

Pastoor Nico Knol.

 

 

 

NIEUWS UIT REGIO ‘DE WATERKANT’  (aug. 2015)

 

De Parochie van Hoogwoud heeft haar jubeljaar afgesloten met een zogeheten: Pontificale Eucharistieviering, een rijke viering met alles d’r op en d’r aan. Een jaar waarin heel veel werk verzet is door de jubileum commissie en de vele parochianen die hieraan hebben meegewerkt…  De parochie van Obdam nam afscheid van haar pastoor, na 12 jaar is pastoor Paul naar de “overzeese gebiedsdelen” verhuisd en breekt er voor deze parochie een nieuwe tijd aan met de nieuwe pastor Bert Glorie. 

In Spierdijk ontving Gennel Tabamo met haar zoontje Jasper het doopsel en werden zij in de kerk opgenomen, bijzonder…een volwassen doop… Gennel had een groot verlangen om bij Jezus Christus te horen…   In de Goorn viert oud pastoor Gerard Braks O.P. in Augustus z’n 50e priesterjaar, Goud !! Met zijn verhuizing in Mei jl. vertrok de laatste der Dominicanen uit de Goorn waar deze orde 375 jaar de pastorale zorg heeft gediend.  De parochie van Hensbroek kwam onder de hoede van de parochie van Obdam en verminderde het aantal vieringen in hun kerk met als gevolg dat de Obdammers buurten in de kerk van Hensbroek en de Hensbroekers te kerk gaan naar Obdam…  In de parochie van Spierdijk werd de pastorie omgebouwd tot huisartsencentrum en rijpen de plannen voor een ingrijpende herinrichting van het kerkgebouw om ervoor te zorgen dat geloofsgemeenschap een passende ruimte kan vinden en het huis ook andere activiteiten kan herbergen. 

 

Begin dit jaar kwam het nieuwe bestuur voor het eerst bij elkaar. Ben Beemster van de parochie van De Weere, Sjaak de Koning die van Spanbroek, Win Bijman namens de parochies van Obdam en Hensbroek, Thomas Laan namens die van Spierdijk en Zuidermeer. Adri Wever vertegenwoordigt de parochie van Ursem, Gré Ooijevaar namens Hoogwoud en Ralph Mul namens de Goorn.  Al deze leden zijn door de bisschop benoemd samen met de leden van het dagelijks bestuur: Jan Wijnker: vice voorzitter, José van Leerdam: secretaris en Adri Vlaar: Penningmeester, ondergetekende is voorzitter van zowel het bestuur als het pastores team. In praktijk zit Jan Wijnker de regiovergaderingen voor en heb ik het stokje overgenomen van Bert Glorie die tot Juni van dit jaar gespreksleider van het pastores team was.  De sfeer in zowel bestuur als pastores team is goed en de overgang van 9 parochiebesturen in een regio overleg naar een regiovergadering voor 9 parochies en in elke parochie een parochieraad, is rustig aan en goed verlopen.

Doel van deze nieuwe situatie is er samen voor te zorgen dat het verhaal van Jezus Christus in al onze dorpen verder verteld en beleefd kan worden, het liefst in het eigen kerkgebouw. Als dat echter om welke redenen dan ook niet meer kan, dan gaan we opzoek naar een ruimte waarin dat wel kan….  Door de samenwerking op bestuurlijk en pastoraal terrein maken we het mogelijk om de hele breedte van het pastoraat in elke parochie te blijven aanbieden, want niet elke parochie is meer in staat om ‘alles binnen huis’ te hebben….  

Zo kunnen we overal de zondagliturgie vorm geven, uitvaarten blijven verzorgen, kinderen dopen… eerste communievieringen of vormvieringen aanbieden, catechese projecten aanbieden en verdiepingsmomenten, omdat er groepen samenwerken en pastores regionaal inzetbaar zijn. 

 

Zo was het bijvoorbeeld zeer gelukkig dat de meeste eerste communiewerkgroepen hetzelfde project volgen, want daardoor was het voor een paar pastores mogelijk om, na het plotseling uitvallen van ondergetekende, voor te gaan in diverse eerste communievieringen, zonder zich eerst te moeten verdiepen in ‘hoe het in betreffende parochie ook wel weer ging…’ zo was dat ook met het vormselproject. En wat te denken van de orde van dienst voor de Eucharistieviering en Woord, Gebed, Communieviering, door deze orde van dienst in de hele regio tot een eenheid te brengen is het voor de voorgangers eenvoudiger geworden om in elkaars kerken voor te gaan…. zie, een paar vruchten van de samenwerking….

 

Het komende seizoen zal in het teken staan van de presentatie van de nieuwe pastoraal werker voor onze regio Bert Glorie op zondag 20 September. Hij zal gaan wonen in Obdam en vandaar uit z’n werk gaan doen.  Ook zal er een tweede priester gevonden worden die ons team gaat versterken.  

Daarnaast moet het liturgierooster op de schop. Toen er nog 7 pastores waren, een aantal actieve emeriti en onze parochievoorgangers was het goed mogelijk om in  9 kerken weekendvieringen te houden, maar de emeriti worden ouder, het pastores team telt 4 personen en gelukkig hebben we nog parochievoorgangers maar die mogen we niet overvragen…. 

In het pastoresteam wordt goed onderzocht op welke manier dat nieuwe rooster vorm zou kunnen krijgen, in overleg met het regiobestuur zal het dan worden vastgesteld. Kort geleden werd al aan de parochieraden gevraagd hoe zij denken over hun liturgisch aanbod en er werd toen aangegeven dat er best mogelijkheden zijn om eens wat te schuiven met  vieringen. Sommige parochies hebben toen gelijk besloten om 1 maal of vaker in de maand ‘dicht te blijven’ en naar de buren te verwijzen’ …… Zo werd bijvoorbeeld de term: ‘een zondag te gast bij de buren’ gelanceerd…  en wellicht gaan we daar regiobreed mee aan de slag… 

 

Nu dus rust… zodat we straks eind September weer fris aan de slag kunnen gaan en ik, na maanden van revalidatie wellicht zelfs helemaal ‘los loop’… 

Tot ziens…

 

pastor Nico.

 

 

 

Op de pedalen… (mei 2015)

Nou, op de pedalen, voorlopig niet. Dinsdagmiddag 14 april na afloop van de crematie van moeder Snoek uit Spanbroek vroeg Frans, hij werkt op het crematorium van Schagen, of ik nog even het bloemstuk van de kinderen wilde pakken. Ik was toch op weg naar de aula om m’n boek te pakken. Bloemstuk gepakt, boek mee, richting werkruimte, moest daar linksaf en terwijl ik links af ga voel ik m’n linkerbeen wegschieten onder m’n rechterbeen door en met een enorme dreun kwam ik op de vloer te liggen. Het bloemstuk vloog door de lucht m’n map er achteraan…en daar lag ik. Gelijk het gevoel dat alles draaide, ’t geluid in m’n oren leek wel als door een kussen naar binnen te komen, dof… De mevrouw die beneden in de kelder werkt kwam geschrokken naar boven, ze hoorde een doffe dreun, dat was ik dus.

Uitgegleden over vochtige bloemknoppen die daar lagen…

 

Gerda Bakker; de uitvaartverzorgster hielp me samen met Frans overeind en al snel voelde ik een vlammende pijn in m’n linker-heup, fout dus en de wereld zag er scheef uit. Ineens staat dan je hele leven op z’n kop. Ze hebben me op een bureaustoel gezet, bewegen was zeer pijnlijk. Gerda belde 112: “Ja hallo met Gerda Bakker uitvaart verzorgster, ik moet een ambulance hebben…. op het crematorium in Schagen… de pastoor heeft z’n heup gebroken… waar u moet zijn?.... Achterom, laden en lossen…”  Zo ongeveer was het gesprek, een opeenstapeling van allerlei krankzinnige toestanden…

En zo verliet ik als eerst in de geschiedenis van het crematorium in Schagen, horizontaal, levend hun bedrijf.

Naar Alkmaar, het ziekenhuis waarin ik me anderhalve maand geleden had moeten laten inschrijven i.v.m. een verstandskies die eruit moest. Wat een belevenis zeg, zo’n ambulance rit. De ambulancier die naast me zat vertelde me z’n verhaal, ‘ja, ik ben ook katholiek maar…’  Toen we aankwamen en de chauffeur me vroeg of ik enigszins was bijgekomen grapte ik dat ik de hele weg had liggen werken. 

En dan ga je de malle molen in, foto’s maken, bloedprikken, arts 1, 2, 3… en de conclusie: de hals van de heup-kop was gebroken. Dus opname. Helaas konden ze die avond niet meer opereren, dus zou ik de dag daarna – op m’n verjaardag – een mooie dynamische heupschroef krijgen. Geen prothese want daarvoor ben ik nog te jong!

Nu ik dit schrijf ben ik ruim 14 dagen verder. De zwellingen in het been zijn weg, bewegen gaat wat makkelijker. Het is nu de 3e week van de 6 weken op twee krukken, als u dit leest ben ik weer wat verder opgeschoten. Op 28 mei mag ik voor controle, hopelijk zit alles goed en mag ik met 1 kruk verder, dan kan ik ook weer wat werk op me nemen. 

Een periode van geduld beoefenen, mens wat is dat lastig als je het temperament van een Knol hebt. Een periode ook van veel leren over je lijf en jezelf, een periode van heel veel lieve kaarten, bloemen, grote fruitmanden, mails, ‘appies’ en berichten op Facebook. Een periode vooral waarin onze regio structuur en alle mensen die daartoe behoren hebben laten zien dat zij een levende kerk zijn die zichzelf kan bedruipen en het verhaal door laat gaan. 

Ik ben trots op jullie allemaal… en dankbaar voor zoveel goedheid. 

pastor Nico.

 

 

ps. als ik straks weer op de pastorie ben, kan ik niet zo snel de trap afdalen, heb dus geduld wanneer je aan de deur staat. 

 

 

 

Wie gaat ermee naar Lourdes? (maart 2015)

bekijk PDF hier.

 

Parochies en pastores van de regio de Waterkant zijn in beweging…  (dec. 2014)

De pastores van de regio zijn gestart met een veranderende organisatie van de taken. Op verschillende werkgebieden zullen we de werkwijzen aanpassen opdat we de dingen kunnen blijven doen die gedaan moeten worden. Er zijn avonden geweest rond Eerste Communie, Vormsel en een avond over stroomlijning van de Woord- en Communievieringen. Deze avonden hebben als doel de werkwijze voor de gehele regio op elkaar af te stemmen. 

Negen kerkplekken, vijf pastores…

De pastoraal werkenden zullen op steeds meer verschillende plekken voor moeten gaan en andere pastorale taken verrichten. Elke parochie heeft nog zo zijn eigen wijze van vieren. Wanneer de volgorde van vieringen meer met elkaar overeenkomen maakt dit de uitwisseling van liturgieën en voorgangers gemakkelijker. Ook op het gebied van de Eerste Heilige Communie en het Vormsel wordt er gestreefd naar meer eenheid in hoe de voorbereiding op deze sacramenten geschiedt. De pastores van de regio zullen door het verminderde aantal vrijwilligers meer werk moeten verrichten met minder mensen.

Meer met minder…

Omdat er meer moet gebeuren met minder beschikbare mensen zijn er soms minder leuke maatregelen nodig. Dit om voor de parochianen en pastoraal werkenden (parochiecoördinator, pastoraalwerkers en priesters) een aantrekkelijk en inspirerend aanbod te kunnen handhaven. We zullen dingen anders moeten doen en willen daarbij de kwaliteit vergroten. We rekenen erop dat de bezoekers van de vieringen en andere activiteiten dit positief waarderen. 

Belangrijkste aanpassingen…

Voor de ene parochie betekent de stroomlijning meer dan voor de andere. Uitgangspunt is dat we beter weten wat we vieren. Is dit een Eucharistieviering of een Woord- en Communieviering? De aanpassingen zijn geen restauratie, terug naar vroeger, maar een invulling van nieuwe inzichten in de liturgie. We willen in de vieringen weer Oude en Nieuwe Testament lezen. Eventuele spiegelverhalen/gedichten kunnen dan een plaats krijgen in de verkondiging. De voorbede heeft een plaats in de ‘Viering rond om het woord’ de ‘Dienst van de tafel’ zal beginnen met de vredeswens. Als dank voor het ontvangen van het Eucharistisch brood wordt er na de Communie uitreiking het Communiedankgebed uitgesproken en ook als dank worden gecollecteerd. 

Ondersteuning…

De pastores zijn zeker nog steeds reuze blij met de ondersteuning die zij krijgen van de emeriti en bekwame vrijwilligers. Echter kunnen we onze koppen niet in het zand steken voor de realiteit dat deze ondersteuning ook aan verandering onderhevig is. Gelukkig is er naast deze ondersteuning ook Inspiratie te ontvangen wanneer we samen vieren, inspiratie door gebed, zang en de Geest die werkt in de stilte. Hopelijk ervaart u die ook! 

 

Tineke de Boer-Bleeker, Fred Deen, Nico Knol, Ariejan Kuin en Anne-Marie van Straaten 

pastoraal werkenden in de regio De Waterkant

 

 

 

 

NIEUWS UIT DE ‘WATERKANT’….  (nov. 2014)

 

Een Personele Unie in wording.

De parochiebesturen van onze parochies zijn bezig om een huishoudelijk reglement op te stellen voor de Personele Unie. Een Personele Unie is een bestuurlijk samenwerking tussen parochies. De parochies kunnen zo als zelfstandige eenheid blijven bestaan (met alle rechten en plichten maar ook met de eigen financiën en eigendommen) maar het aansturen van deze parochies kan dan centraal worden georganiseerd. Met name voor de ontwikkeling van het pastoraat is dat in onze regio noodzakelijk. Met een minder wordend aantal pastores, maar ook minder vrijwilligers die een duurzame taak op zich kunnen nemen is het belangrijk om krachten de bundelen.  Momenteel zijn de samenwerkende parochiebesturen bezig nieuwe leden te zoeken voor het regiobestuur dat de Personele Unie verder vorm zal geven en worden de afspraken over hoe wij met elkaar willen omgaan steeds duidelijker. Ik kan u vertellen dat de besturen goed, kritisch en betrokken op elkaar dit proces vorm geven. 

 

Parochiebesturen en PCI’s en de realiteit

De parochiebesturen van Zuidermeer en Hensbroek hebben op tijd ingezien dat zij hun taak niet langer meer kunnen uitoefenen vanwege een tekort aan mensenkracht in hun parochies. Door de parochie onder te brengen bij een buurt parochie, kan de eigen kerk open blijven, blijft de pastorale zorg gewaarborgd en kunnen werkgroepen die nog wel sterk genoeg zijn doorgaan. Dit is ook het geval met sommige PCI’s … (Parochiële Charitas Instelling) en ook daar worden acties ondernomen om door samenwerking of een fusie met een buurt PCI te zorgen dat er aandacht blijft voor hen die in nood zitten. 

 

Samenwerking in het pastoraat, meer eenheid…

Onlangs zijn de voorgangers en werkgroepen die woord- en communievieringen verzorgen en de werkgroepen die de eerste Communie en het Vormsel organiseren bij elkaar geweest onder leiding van Tineke de Boer, Anne-Marie van Straaten en Ariejan Kuin.  Tijdens de bijeenkomst van de vormselwerkgroepen is besloten om in onze regio naar één nieuw project over te gaan: ‘in vuur en vlam’. Zo kunnen deze werkgroepen en pastores ervoor zorgen dat er in elke parochie jongeren gevormd kunnen worden, ook al is er in betreffende parochie geen eigen werkgroep meer. Ditzelfde geldt ook voor de Eerste Communie. Ook hier starten we met een nieuw project welke wat meer gefaseerd zal worden ingevoerd omdat niet elke parochie volgend jaar een eerste communieviering zal hebben.  

Dan de ontwikkeling op het gebied van de woord- en communievieringen. Pastores en ook de parochievoorgangers zullen steeds meer regionaal voorgaan. Daarom is het belangrijk dat de orde van dienst op elkaar wordt afgestemd. Al eerder is deze ontwikkeling in gang gezet voor de viering van de Eucharistie.  Het is de bedoeling dat met ingang van de Advent de orden van dienst voor zowel de woord- en communieviering als de Eucharistieviering in de hele regio gelijk zijn.  

 

Tegengeluiden

‘Dit wordt eenheidsworst’, ‘dit komt weer van bovenaf’, ’t wordt ons opgelegd’, ‘we moeten terug naar vroeger’. Dat zijn zo wat van de reacties die wij ook krijgen op onze plannen. Wij proberen op allerlei manieren mensen mee te nemen in de ontwikkelingen. Zo waren er bijvoorbeeld in het afgelopen jaar 9 avonden rondom de orde van dienst en de ontwikkeling van de Eucharistieviering en woord- gebed en communieviering waaraan iedereen, die in de liturgie actief is, kon deelnemen. Velen hebben dankbaar gebruik gemaakt van die bijeenkomsten en hebben de orde van dienst daarmee kunnen mee helpen ontwikkelen. Samenwerking is van groot belang en soms moet je daarvoor ‘zo doen we het al 25 jaar’ loslaten en meegaan in de nieuwe ontwikkelingen. Zo proberen wij u ook met deze publicaties mee te nemen in de bestuurlijke- en pastorale ontwikkelingen in onze regio.  

 

Parochie anno nu

We weten allemaal dat een parochie van nu anders functioneert dan een parochie zoals die 20 jaar geleden bestond. Het is geen bolwerk meer van eigen identiteit waarin sociale controle een belangrijk element was. Steeds meer mensen gaan ‘de buurt op’ naar een kerk waar een liturgie gevierd wordt die hen aanspreekt, waar activiteiten zijn die gelovigen van nu uitdagen en prikkelen hun geloofsleven vorm te geven. Steeds minder kunnen onze parochies het hele pastorale programma bieden zoals ze dat vroeger konden. Als ik tijdens de vieringen zie hoe de samenstelling van de kerkgangers is, dan vraag ik me af hoeveel kerken er over 6 jaar nog open kunnen blijven. Misschien is er nog geld genoeg, maar als je geen mensen hebt die naar de kerk gaan, geen genoeg parochievoorgangers of pastores hebt,…tja.   

 

nieuwe geluiden….

Gelukkig zijn er ook positieve geluiden. Er zijn nog een heel aantal parochies waar mensen blijven samen komen en er wel uitdagend en ‘bij de tijd’ werk wordt gemaakt van het geloof. Deels heeft dit te maken met vrijwilligers die de uitdagingen van deze tijd durven aanpakken, de oude gebaande paden loslaten en ‘out of the box’ durven denken. Niet dat dit altijd bijeenkomsten zijn op liturgisch gebied. Kijk maar naar het jongerenwerk Provider je ziet ze niet in de kerkdiensten, maar wel werken ze vanuit onze kerken en doen ze wat met hun geloof. Of naar de Taizéviering of bijeenkomst van ‘op Roet’….Meer dan ooit zijn we ons bewust dat ‘kerk zijn’  anno 2014 meer is dan alleen liturgie. Juist wat er door de week gebeurd en de verbinding die we zoeken met elkaar, dwars door alle parochiegrenzen heen….  het durven uitdragen dat Christen zijn wel degelijk zin heeft en deze wereld wat mooier kan maken…. geven het ‘geloofsgemeenschap-zijn anno nu” een nieuwe invulling.  De nieuwe projecten die gestart worden voor eerste communie en vormsel, helder en fris materiaal waarin ook aandacht is voor na het feest. ’ Werkgroepen liturgie die de uitdagen aangaan om ‘wat ze altijd deden’ los te laten en nieuwe teksten en liederen zoeken om middels een orde van dienst, die meer eenheid in onze kerk brengt, mooie vieringen te maken. En wellicht nieuwe manieren van vieren vinden zonder tegelijk te denken in termen van Eucharistie en Communie. Of misschien wel op andere tijdstippen om andere en/of jongere generaties aan te spreken. 

 

Dit alles willen wij als pastores team, en straks door middel van de Personele Unie, begeleiden en vormgeven, opdat het verhaal van Jezus Christus in al onze dorpen verder verteld – en gevierd - kan worden. Als dat op den duur niet meer in het eigen kerkhuis kan, dan zoeken we naar een huis waarin ‘de kerk’ die wij zijn, dat wel kan….

 

Pastoor Nico Knol.

 

Nieuws van regio ‘de Waterkant’ (8 mei 2014)

 

In onze kerkelijke regio ‘de Waterkant’ (Ursem, Hensbroek, Zuidermeer, Spierdijk, De Goorn, Spanbroek, Obdam, de Weere en Hoogwoud) beginnen steeds meer concrete tekenen van samenwerking zichtbaar te worden. Aan de ene kant is deze samenwerking ingegeven door het idee ‘samen staan wij sterk’ , maar we worden er ook toe gedwongen door het ontbreken van mensen die een stukje van het pastoraat op zich willen nemen. Ook het minder wordende aantal pastores dwingt tot meer samenwerking. 

 

Zo was het noodzakelijk voor de parochiebesturen van Zuidermeer en Spierdijk om de knoop door te hakken. Er werden niet genoeg nieuwe bestuursleden gevonden voor het bestuur van de Zuidermeer. Door samenwerking met Spierdijk ontstond het idee om een nieuw bestuur te vormen voor Spierdijk en Zuidermeer samen. Een Personele Unie van 2 parochies. Zo blijven beide kerken open, blijven er vieringen mogelijk en blijft er pastorale zorg, in de breedste zin, aanwezig. Niet alleen bestuurlijk zijn deze parochies samen, ook op het gebied van de Eerste Heilige Communie, Vormsel en nog heel wat andere gebieden is er samenwerking….  

 

In de parochies van Spanbroek, Hoogwoud en De Weere is er samenwerking op het gebied van Vormsel en Eerste Heilige Communie. Door samenwerking is het mogelijk om in alle drie de dorpen kinderen en jongeren voor te bereiden op deze belangrijke stappen in hun leven….ook als er in een van de parochies geen werkgroep meer aanwezig is…. 

 

De parochie van Hensbroek staat voor een beslissend moment in haar bestaan. Er is door het parochiebestuur, ondersteund door de parochie zelf, gekozen om een fusie aan te gaan met een andere parochie. Er zijn gesprekken gaande met Ursem en Obdam. Feitelijk betekent dit, dat de parochie van Hensbroek zal worden opgeheven maar dat het kerkgebouw van de H.Marcus voorlopig blijft bestaan. Ook blijven er  vieringen gehouden  worden en blijft de pastorale zorg aanwezig.

 

De voorbereiding op het huwelijk gebeurt regionaal alsook het jongerenwerk van Provider. Het wordt ondersteund door onze parochies. 

Regionaal werd ook de cursus Liturgie –  op 3 plaatsen - aangeboden. In totaal hebben zo’n 28 mensen deelgenomen aan deze cursus. Het betrof een  verdieping in onze liturgie en haar geschiedenis, maar ook werd gekeken hoe ze nu gevierd wordt…of gevierd zou kunnen worden.  Met de opmerkingen uit deze cursus hebben de pastores van onze regio voor zowel voor Eucharistievieringen als Communievieringen en voor uitvaarten een aangepaste orde van dienst gemaakt. Omdat er steeds meer uitwisseling van  voorgangers zal gaan plaatsvinden is het belangrijk om de orden van dienst zoveel mogelijk op elkaar af te stemmen. Niet dat wij voor “eenheidsworst” zijn, maar het is fijn als je als voorganger je niet steeds hoeft af te vragen ‘hoe gaat het hier ook al weer’? De pastores hopen dat dit met de Advent dit jaar geregeld is.

 

In januari hebben onze pastores een studiedag gehouden in de Abdij van Egmond in verband met de nabije toekomst. Onze regio heeft recht op 4 fte (voltijd pastores). Hoe gaan die straks het pastoraat verzorgen op 9 kerkplekken ? 

Besturen mogen dan samenwerken, er blijven wel 9 kerken open, 9 geloofsgemeenschappen, hoe groot of hoe klein ze ook zijn. De pastores hebben aangegeven welke vorm van bestuurlijke samenwerking zij graag gerealiseerd zouden zien en hoe zij hun aandacht zo goed mogelijk kunnen verdelen.

 

Bestuurlijk proberen we een lijn te vinden waardoor ook hier meer samenwerking van de grond komt en de werkbaarheid van het geheel eenvoudiger wordt. Duidelijk is dat wij in onze parochies een grote mate van ‘eigenheid’ willen houden, zelfredzaamheid… Echter door het wegvallen van vrijwilligers en het steeds moeizamer vinden van nieuwe mensen, die voor langere tijd een taak op zich willen nemen, wordt het “zelfstandig” opereren, moeilijk. Mensen zijn wel bereid om voor kortere tijd iets te doen , maar voor langere tijd en dan ook nog wekelijks…… hulde aan hen die dit wel doen !                                                                                       

 

Er gebeurt dus veel in de regio, veel van wat u niet altijd ziet,  veel ook waar u niet direct iets van zult merken. Pas als er vieringen gaan uitvallen of als van- zelfsprekende zaken niet meer worden gedaan omdat er geen eigen pastor meer in de buurt is, dan gaat  u merken dat er veranderingen gaande zijn. 

 

Tot zover…

pastor Nico Knol. 

 

 

Nieuwe Misdienaars. 3 mrt 2014

Zaterdag 1 februari was er ’s avonds een viering in Spierdijk, een bijzondere want er werden 7 misdienaars voorgesteld.7 !!!!! in één keer….. De jongste, ik meen Elisabeth kwam uit groep 3 en de oudste was zo rond de 11 jaar. Beetje zenuwachtig maar goed geoefend gingen ze aan de slag, ieder had een eigen taak en dat wisten ze heel goed.

Naast mij zat die uit groep 3. Mensen lief, wat een wiebelkont en de hele viering aan de teut, zachtjes dat wel.

Eens te meer moest ik denken aan een hele oude uitspraak: ‘De misdienaars zijn door God geschapen om de voorganger met beide benen op de grond te houden’.  Onder de eerste lezing was ze bezig met het kruisteken, maar was een beetje de weg kwijt, samen kwamen we eruit….en dat terwijl de viering gewoon doorging…‘Op school moet ik altijd opletten, dat is saai, maar dit is interessant.’ Zei ze me op een gegeven moment…groep 3 he !.  Ik kon m’n lachen niet meer houden.

Het is toch geweldig dat er 7 kinderen en 7 ouderparen zijn die het de moeite waard vinden om bij de kerk te horen en daar actief mee bezig te zijn.

Wij hebben hier nog misdienaars….maar de spoeling wordt dunner en zo langzamerhand zijn ze om de week aan de beurt. Nu zijn wij nog een parochie  met eerste communicanten en vormelingen…. kom op jongelui…doe mee….

Kom op ouders !!!  Je hebt je kinderen laten dopen, je hebt ze begeleid tot de eerste communie velen ook tot het vormsel. Jullie horen allemaal bij onze kerk. Steeds vaker zie ik hoe onze misdienaar als ze eenmaal 13 worden en naar het voortgezet onderwijs gaan geen misdienaar meer willen zijn. Reden: huiswerk, heel veel te doen, maar goed als je met een hele club bent hoef je niet zo vaak…toch ? 

 

Jong en ouder…. we hebben jullie hard (harten) nodig, als onze kerk jong en bij de tijd wil blijven en uitstraling hebben dan is het een prachtig gezicht wanneer jonge mensen rondom het altaar helpen. Moet je de reacties van de mensen in de kerk horen wanneer er een hele club jong volk rondom het altaar staat (de ouderen niet te na gesproken hoor) !!!! 

Straks gaan we weer beginnen met de eerste communie- en vormselvoorbereidingen… kinderen, jongeren en hun ouders worden weer aangesproken op hun geloof en worden uitgedaagd dat geloof binnen te gaan, te herontdekken. Doe mee… moeders en vaders, misschien ook misdienaar worden ?.... die jurk past ons allemaal..toch ?

 

 

Groeten van pastor Nico.

 

Beste mensen, ( 16 dec. 2013)

Sinds 2012 bestaat onze kerkelijke regio “de Waterkant” uit de parochies van Obdam, Hoogwoud, Spanbroek, de Weere, Spierdijk, Zuidermeer, Ursem, Hensbroek en de Goorn.

Tussen deze parochies is in de afgelopen jaren op bestuurlijk en pastoraal niveau een levendig overleg gegroeid en voelen zij zich verantwoordelijk voor elkaars voortbestaan.

Het pastoraal team van onze regio is in juni voor de duur van 1 jaar versterkt door pastor Fred Deen. Hij zal voornamelijk werkzaam zijn in Spierdijk en Zuidermeer omdat daar pastor Doris Visser haar taken per 1 oktober heeft neergelegd in verband met het behalen van de pensioengerechtigde leeftijd, In het weekend van 9 en 10 november hebben de geloofsgemeenschappen, waarin zij dienstbaar is geweest, in dankbaarheid een groot afzwaai-feest gehouden. Medio 2014 zullen de parochies van Ursem en Hensbroek afscheid moeten gaan nemen van pastor Henny de Lannee om dezelfde reden.

Het Pastoresteam zal na hun vertrek vooralsnog niet worden aangevuld met een nieuwe collega, wel zijn we met het bisdom in onderhandeling om het aantal uren van de pastores Ariejan Kuin, Anne-Marie van Straaten en Tineke de Boer-Bleeker uit te breiden. In Januari zullen onze pastores een studiedag houden waarin zij met elkaar naar de best mogelijk verdeling van hun werkzaamheden gaan kijken en maken zij afspraken hoe zij dit gaan doen zodat het pastoraat in onze 9 parochies voldoende professionele steun houdt.

Omdat het Pastoresteam kleiner wordt (en het werk niet minder), omdat er steeds meer parochiebesturen zijn die hun personele bezetting niet (meer) rond krijgen en omdat er op diverse gebieden minder vrijwilligers zijn te vinden om een taak in de kerk op zich te nemen, ontstaat er steeds meer samenwerking tussen werkgroepen en besturen onderling. Dankzij die samenwerking en het overstijgen van parochiegrenzen blijft het mogelijk om in elke parochie de pastorale zorg van geboorte tot overlijden te waarborgen.

Om ervoor te zorgen dat dit ook in de nabije toekomst kan blijven bestaan, hebben de parochiebesturen en de pastores met elkaar afgesproken om het komende jaar de samenwerking te intensiveren. Het doel is dit jaar te komen tot een nieuwe structuur, waarin de 9 parochies zowel op bestuurlijk als pastoraal gebied meer samengesmeed worden.

Wij willen graag, dat u in uw eigen dorp als geloofsgemeenschap kunt blijven samen-komen, dat in elk dorp de kerk (gemeenschap van gelovigen) present blijft als een getuigenis in deze tijd dat God er is. Hoe wij dit willen gaan vormgeven, gaan we u in de komende maanden vertellen. Wij houden u op de hoogte van de ontwikkelingen, zodat u mee kunt groeien. Samen gaan wij er voor zorgen dat u in uw eigen dorp “ter kerke” kunt blijven gaan, vreugde en verdriet samen kunt blijven vieren en dat uw financiële ondersteuning daar blijft waar het hoort te zijn….uw eigen geloofsgemeenschap.

Maar als dit op den duur vanwege financiële of bouwtechnische redenen óf te weinig kerkelijke betrokkenheid niet meer in het eigen kerkgebouw kan, dan zullen wij ter plaatse op zoek gaan naar een plek waar het wel kan.

In het vervolg zal er elke maand iets in uw parochieblad verschijnen over de regionale

ontwikkelingen…wij hopen dat u dit met belangstelling zult blijven volgen.

Namens het regio overleg van regio ‘de Waterkant’

 

Ad Laan (voorzitter overleg de Waterkant) en pastor Nico

 

Drie paar ogen…      (16 dec. 2013)

 

drie paar ogen

kijken over de rand van de kribbe

 

drie gezichten

gericht

naar die kleine die daar ligt

 

hun gelaat

verlicht en verwarmd

door wie genoemd wordt

God

pasgeboren

 

drie paar ogen

kijken over de rand van de kribbe

 

drie gezichten:

die van Zijn moeder

en die van een vader

en die derde

 

die van jou ?

 

© n.

 

Zalig Kerstmis en een Gezegend Nieuwjaar

Henny de Lannee, Tineke de Boer, Ariejan Kuin, Anne-Marie van Straaten, Fred Deen, Paul Vlaar en Nico Knol.

 

Pastores van de R.K.Kerk in regio ‘De Waterkant’

 

“Van voorgangster  naar voorbijgangster” (16dec 2013)

 

Zo werd de viering van zaterdag 9 november door pastoor Nico Knol benoemd.

Wat een opkomst! Geweldig!

Mijn gezin, overige familieleden en ikzelf kunnen terugkijken op een emotionele viering, waarin veel warmte voelbaar en merkbaar was.

Een viering vol verrassingen: de sopraan Ivera Musch en Accordando en zeker niet te vergeten het gemengd koor en Zanggroep Samen die het geheel een extra accent gaven. Prachtig! Dank je wel!!

Ik dank ook allen die ik na de viering heb gesproken, jullie warme woorden, jullie goede wensen, zowel op schrift als mondeling. Heel ontroerend!

Ik deed mijn werk naar beste kunnen, dan is het een bijzonder mooie bevestiging dat nog eens persoonlijk van zoveel van jullie nog eens te vernemen.

Dit alles heeft mij, mijn gezin en overige familieleden heel goed gedaan. 

Ik kan terugkijken op een hele mooie afsluiting van de 8 jaar pastoraal werkster in Spierdijk en Zuidermeer.

Nogmaals: heel heel hartelijk dank aan u allen.

 

Lieve groet,

 

Doris Visser-Peters

 

Ontwikkelingen in onze regio  (13 nov. 2013)

 

Beste mensen,

 

Sinds 2012 bestaat onze kerkelijke regio “de Waterkant” uit de parochies van Obdam, Hoogwoud, Spanbroek, de Weere, Spierdijk, Zuidermeer, Ursem, Hensbroek en de Goorn.

Tussen deze parochies is in de afgelopen jaren op bestuurlijk en pastoraal niveau een levendig overleg gegroeid en voelen zij zich verantwoordelijk voor elkaars voortbestaan.

 

Het pastoraal team van onze regio is in juni voor de duur van 1 jaar versterkt door pastor Fred Deen. Hij zal voornamelijk werkzaam zijn in Spierdijk en Zuidermeer omdat daar pastor Doris Visser haar taken per 1 oktober heeft neergelegd in verband met het behalen van de pensioengerechtigde leeftijd, In het weekend van 9 en 10 november hebben de geloofsgemeenschappen, waarin zij dienstbaar is geweest, in dankbaarheid een groot afzwaai-feest gehouden. Medio 2014 zullen de parochies van Ursem en Hensbroek afscheid moeten gaan nemen van pastor Henny de Lannee om dezelfde reden.

 

Het Pastoresteam zal na hun vertrek vooralsnog niet worden aangevuld met een nieuwe collega, wel zijn we met het bisdom in onderhandeling om het aantal uren van de pastores Ariejan Kuin, Anne-Marie van Straaten en Tineke de Boer-Bleeker uit te breiden. In Januari zullen onze pastores een studiedag houden waarin zij met elkaar naar de best mogelijk verdeling van hun werkzaamheden gaan kijken en maken zij afspraken hoe zij dit gaan doen zodat het pastoraat in onze 9 parochies voldoende professionele steun houdt.

 

Omdat het Pastoresteam kleiner wordt (en het werk niet minder), omdat er steeds meer parochiebesturen zijn die hun personele bezetting niet (meer) rond krijgen en omdat er op diverse gebieden minder vrijwilligers zijn te vinden om een taak in de kerk op zich te nemen, ontstaat er steeds meer samenwerking tussen werkgroepen en besturen onderling. Dankzij die samenwerking en het overstijgen van parochiegrenzen blijft het mogelijk om in elke parochie de pastorale zorg van geboorte tot overlijden te waarborgen.

Om ervoor te zorgen dat dit ook in de nabije toekomst kan blijven bestaan, hebben de parochiebesturen en de pastores met elkaar afgesproken om het komende jaar de samenwerking te intensiveren. Het doel is dit jaar te komen tot een nieuwe structuur, waarin de 9 parochies zowel op bestuurlijk als pastoraal gebied meer samengesmeed worden.

 

Wij willen graag, dat u in uw eigen dorp als geloofsgemeenschap kunt blijven samen-komen, dat in elk dorp de kerk (gemeenschap van gelovigen) present blijft als een getuigenis in deze tijd dat God er is. Hoe wij dit willen gaan vormgeven, gaan we u in de komende maanden vertellen. Wij houden u op de hoogte van de ontwikkelingen, zodat u mee kunt groeien. Samen gaan wij er voor zorgen dat u in uw eigen dorp “ter kerke” kunt blijven gaan, vreugde en verdriet samen kunt blijven vieren en dat uw financiële ondersteuning daar blijft waar het hoort te zijn….uw eigen geloofsgemeenschap.

Maar als dit op den duur vanwege financiële of bouwtechnische redenen óf te weinig kerkelijke betrokkenheid niet meer in het eigen kerkgebouw kan, dan zullen wij ter plaatse op zoek gaan naar een plek waar het wel kan.

 

In het vervolg zal er elke maand iets in uw parochieblad verschijnen over de regionale

ontwikkelingen…wij hopen dat u dit met belangstelling zult blijven volgen.

Namens het regio overleg van regio ‘de Waterkant’

 

Ad Laan en pastor Nico

 

Pensionering Past. Visser ( 18 aug. 2013)

 De datum van mijn pensionering nadert met rasse schreden. In tegenstelling tot eerdere berichten leg ik met ingang van 1 oktober a.s. mijn werkzaamheden neer in de parochies van de Heilige Georgius te Spierdijk en OL Vrouwe van Lourdes te Zuidermeer.

Mijn afscheidsviering is vastgesteld in het weekend van 9 en 10 november a.s..

 

Fred Deen, pr. zal waarschijnlijk tot medio mei 2014 in genoemde parochies, de eerst aanspreekbare zijn.

Met ingang van 1 september a.s. zal hij de pastorale taken van mij overnemen. Vooralsnog zullen deze met name uitvaarten en doopvieringen betreffen.

Hij is bereikbaar onder nummer: 0226- 351 637; email: fhdeen@quicknet.nl.

Mocht u vragen hebben, dan kunt u natuurlijk altijd contact opnemen met ondergetekende

pastores:

Fred Deen, pr.

 

Doris Visser-Peters

 

Op de pedalen (19 mrt 2013)

Een spannende tijd….Het is voor onze parochiebesturen een spannende tijd.

Alle parochiebesturen van onze regio De Waterkant (Ursem, Hensbroek, Spierdijk, Zuidermeer, Hoogwoud, Spanbroek, De Weere, Obdam en De Goorn) hebben een voorstel- gespreksnota gehad van het bisdom. We worden uitgenodigd actief mee te denken over de situaties in onze parochies in de richting van het jaar 2020 en wat we hieraan nu al moeten gaan doen om er voor te zorgden dat er in 2020 een verantwoord pastoraat gevoerd kan worden in onze regio.

We kunnen onze kop wel in het zand steken en zeggen dat we gelukkig nog heel wat mensen in onze vieringen zien, maar als je ziet dat er van alle mensen die als Katholiek te boek staan, niet meer dan 5% in de kerkvieringen komt, het aantal doopsel minder wordt, we onze kinderkoren met moeite van nieuwe leden kunnen voorzien en zo ook met de misdienaars…dan ga je toch achter je oren krabben wanneer je kijkt naar het jaar 2020.

Het is hartstikke waar… er zijn parochiebesturen die hun personele bezetting niet meer rond krijgen en dus aan de regio aangeven dat ze het niet meer redden.

En als er geen bestuur gevormd kan worden, kan er ook geen zelfstandige parochie meer bestaan. Er moeten andere oplossingen gevonden worden in bestuurlijke samenwerking om parochies te laten voortbestaan. Er zijn pastores die met pensioen gaan, in november is dat pastor Doris Visser en volgend jaar pastor Henny de Lannee. Je kunt op je klompensokken aanvoelen dat daar geen twee voltijds pastores voor terug komen. Dus, zoeken we regionaal en tussen parochies onderling en met het pastores team naar oplossingen om er toch voor te zorgen dat het pastoraat in betreffende parochies gedragen kan worden.

In onze regio zien we steeds meer werkgroepen die elkaar over de grenzen van de parochies heen de hand geven en elkaar helpen, kijk en dat is een verheugend teken, want er is bereidheid om elkaar te helpen, om er samen voor te zorgen dat zaken als eerste Communie, Vormsel, Huwelijksvoorbereiding, Jongerenpastoraat (Provider) kunnen blijven plaatsvinden.

Groot speerpunt in het beleid van onze regio is ervoor te zorgen dat het pastoraat van de nabijheid (dus pastoraal contact en vieringen) in onze 9 geloofsgemeenschappen gewaarborgd kan blijven. Misschien is dat niet meer elk weekend een viering in je eigen kerk, maar wel door de week, en wel op die momenten die zo belangrijk zijn in ons leven. We zullen wat vaker  ‘de boer’ op moeten om naar een viering te gaan. Ik hoor nog wel eens de kreet; ‘Als er in mijn kerk geen viering is, ga ik niet ergens anders heen…’ Tjonge, ik fiets dagelijks kilometers tussen allerlei kerken om daar met mensen te vieren, om met besturen te praten, met werkgroepen te werken en mensen te bezoeken….het gaat toch om de ontmoeting met Christus en het samen werken aan Gods Koninkrijk hier ter plaatse? We zitten allemaal in hetzelfde schuitje, het kerkschip…en wanneer we maar op ons zelf blijven rommelen, raak je, je kerk in 2020 kwijt, red je het niet meer.

Wanneer we vanuit onze geloofsgemeenschappen elkaar de hand reiken, solidair zijn met elkaar, dat ene lichaam van Christus durven zijn….dan kunnen we ervoor zorgen dat er in onze geloofsgemeenschappen plaatsen blijven waar we kunnen samenkomen, waar kinderen voorbereid worden op hun eerste Communie, jongeren de stap naar volwassenheid kunnen zetten gesterkt door het Vormsel…pastoraat voor zieken, en wie maar ook…  en daarvoor hebben we uw aandacht en inzet nodig. .. uw creativiteit…om het pastoraat in de eigen geloofsgemeenschap levend te houden.

Onze hoofdzorg is pastoraat en Christus nabij brengen….en wat mij heel erg verheugt is dat al onze parochiebesturen dit inzien en elkaar daarin willen helpen. Neen, we schieten niet in een kramp en gaan niet lopen sombere en zeuren dat het allemaal minder wordt, we gaan aan de slag, breken de creativiteit open, zoeken nieuwe wegen en bidden tot God om zijn Geest die ons wegen zal laten zien om verder te gaan….als Gods volk onderweg !

groeten van pastor Nico.

 

 

 

 

Paaswens (2013)

 

 ‘Weet jij het nog ?’

vraagt Kleopas aan zijn vriend.

Teleurgesteld lopen zij daar…

twee van de vele leerlingen

die zo gehoopt hadden

dat Jezus alles zou overwinnen.

 

‘Weet jij het nog ?’

Ze hadden zo gehoopt op verandering

niets…

ze hadden Hem vermoord aan een kruis

schande !

drie dagen geleden.

 

‘Weet jij het nog ?’

vroegen ze aan die derde

die mee kwam lopen

een onbekende.

 

En die derde wist het nog…

en wat Hij wist, deed Hij ook nog…

Hij deelde hun verhaal

hun teleurstelling

 

Later die dag, ’s avonds aan tafel

brak Hij men hen het dagelijkse brood

en toen pas wisten zij het ook

Hij Leeft !  Dwars door de dood heen.

 

Weet jij het nog…beste lezer van dit gedicht ?

Dwars door alles wat dood lijkt,

over is….uit…af….amen

gaat Hij met je mee,

maar ook hen die jij mist….door de dood

Hij ….en zij allen delen nog altijd jou leven…

 

De pastores van de regio “De Waterkant” wensen u

allen een Zalig Pasen!

 

 

Kerstgedachte 2012  (11 dec 2012)

 

Terwijl ik dit schrijf zijn we op weg naar de derde zondag van de advent. Het is nog lang geen Kerstmis, maar in vele woningen en in de straten is er al sfeervolle kerstverlichting aangebracht. Hier en daar zie ik ook de welbekende verlichte Ster voor de ramen. Symbool van een bijzondere gebeurtenis! Die ster wees immers de drie wijzen de weg naar de plek waar het “Kindje” was geboren.

Maar kan die “Ster” ook voor ons anno 2012 een teken zijn van een bijzondere gebeurtenis? Een ster dat ons richt, dat ons leidt, dat ons de weg wijst?

Waar zitten in ons leven de sterren? Misschien zijn het de kleine dingen die in ons leven heel belangrijk zijn: een mens en/of mensen om van te houden; een ideaal om voor te leven; houvast in ons geloof.

Kerstmis geeft ons de gelegenheid om stil te staan en sporen te zoeken, om te speuren naar een teken-van-God in al wat er om ons heen gebeurt.

We aarzelen misschien en zien niet direct het licht van die ster. Er zijn momenten in ons leven waarin het licht niet brandt; voor velen lijkt het leven op dit moment uitzichtloos. Maar desondanks hoop ik dat u de kracht krijgt om uw ogen gericht te houden op die Ster, de Ster die u wenkt en de weg wil wijzen. 

Met de woorden van een Belgische priester wens ik u toe: “Ik wens je een ster voor de donkere nacht. Ik wens je een zachtzinnig licht om het goede te zien in de wereld.

Ik wens je woorden die niet breken, maar verbinden. Ik wens je tussen het doodgewone nu en dan een godsgeschenk”.  

 

Alvast van harte een welgemeende Zalig Kerstfeest aan u allen toegewenst.

 

Pastor Doris B.Visser-Peters

 

Vakantietijd,  juli 2012

Vandaag kreeg ik via de email een aantal tips van het garagebedrijf hoe “veilig” op vakantie te gaan. En natuurlijk wordt mij aangeboden om mijn auto door hun te laten nakijken op “vitale” punten.

“Vitale” punten van de auto, maar hebben we zelf ook “vitale”punten die extra aandacht nodig hebben? Ieder van ons heeft daar een eigen invulling voor.

En of we nu naar het buitenland gaan of vakantie in eigen land vieren of gewoon lekker thuis blijven; het gaat erom dat we de tijd nemen om meer bezield te leven, onthaasten. Want dan kun je met andere ogen zien wat er in jezelf leeft en wat er van buiten op je afkomt

Ieder die in de vakantie gaat reizen wens ik de beleving toe van de reiziger en de pelgrim.

Ga als reiziger, als pelgrim door het leven, en ontdek steeds opnieuw ruimte. Een goede reis toegewenst.

Tenslotte wil ik graag een gedicht van een Belgische priester (Kris Gelaude) met u delen.

“Vakantie is ook op afstand kijken.

Even opzij, onder een kleurrijke luifel,

gewoon maar aanwezig zijn.

De trein van de haast ver weg horen rijden.

Hier blijven.

Liever langs paadjes en oude kerkweggetjes,

omwegen maken en terugkomen door de tuin van het leven, op een bank,

bij jezelf.

Diep adem kunnen halen.

De zon drinken uit een glas helder water.

Een heerlijke duik nemen in de zee van de tijd.

Geestdriftig toeschouwer worden van mooie, toevallige dingen op het terras van een onverwacht ogenblik.”

 

Pastor Doris B. Visser-Peters

 

Op de pedalen  22 april 2012

Links en rechts kwamen de reacties binnen over de vieringen in de Goede Week en Pasen, goede reacties. Velen hebben een goede Paas meegemaakt intens gevierd in onze kerkdiensten. Ik vond het spannend, want hoe voeg je jezelf in, in een parochie met een bestaande traditie, lange traditie zonder je eigen spiritualiteit en devotie te verliezen…ik bedoel dit, door alle voorbereidingen op de vieringen, het ontdekken van hoe ze de dingen hier aanpakken en doen, het elkaar helpen de viering te vieren, kan ervoor zorgen dat je niet meer tot bidden komt, dat je de vieringen vakmatig afhandel. Gelukkig kwam ik tot vieren, tot gebed in de vieringen….heb ik ondanks de berg energie die het me dit jaar gekost heeft Pasen ervaren tot in het diepste van m’n ziel.

En nu verder….

Na de Paasdagen komt de tijd waarin we het paasmysterie, de kracht van het leven, in ons eigen leven mogen gaan verdiepen. Tot en met Pinksteren krijgen we de tijd om voor onszelf te ontdekken wat Pasen ons zeggen wil.

In die periode liggen ook altijd de vieringen van de eerste Heilige Communie en het Vormsel, ze worden ‘initiatie sacramenten’ genoemd, sacramenten die de kinderen, de jongeren meer en meer binnen brengen in wat wij als kerk willen zijn, namelijk als Christus, als Zijn lichaam willen zijn, daarbij horen. Vooral voor de kinderen van de eerste Communie is dat heel zichtbaar en duidelijk, heel concreet ook, ze mogen mee eten aan de tafel van de Heer en dat is niet zomaar wat. Op 15 april was het daarom groot feest in onze kerk, 34 kinderen deden voor het eerst mee….en hoe… Ik heb toen in de viering ook gezegd dat het doen van de communie iets heel intens is….Zo wie zo is het vieren van de Eucharistie of een Communieviering niet zomaar wat, niet een zondags ritueel van breken en delen in Jezus naam… zo’n omschrijving doet geen recht aan wat we vieren, aan hoe diep en intens het is wat we vieren.

Voor mij is de viering van de Eucharistie de ontmoeting met Jezus Messias zelf, een moment waarop Gods Koninkrijk zichtbaar wordt. Ik ontmoet Jezus Messias in u die naar de kerk komt, want u en ik vormen samen ‘Het lichaam van Christus’…. Ik ontmoet Hem in de lezingen uit de bijbel (daarom snap ik nog steeds niet waarom wij in onze kerken werken met een boek waarin een soort van verzameling van teksten staat…en niet een echte bijbel) Ik ontmoet Jezus in het bidden van de voorbeden voor die en die… een ontmoeting aan Zijn tafel….niet mijn tafel, ook niet onze tafel…Zijn Tafel (daarom begroet ik die tafel met een kus, alles wat me heilig is, krijgt een kus…dus pas op..!!) …want Hij is de grote gastheer die ons te eten geeft…ik ben niet meer dan een soort van ober…dienaar van Zijn tafel. (daarom dus dat wij rondom de tafel eerst te communie gaan…wij zijn net zoveel gast als u in de kerkbanken…en ik kan pas de communie verder uitreiken, als ik zelf ontvangen heb…hoe anders ?) en tot slot ontmoet ik Hem aan het einde van de viering wanneer we elkaar gedag zeggen, zegenen…het beste voor de komende dagen toewensen.

En steeds wanneer u, in een Communieviering of een Eucharistieviering de communie ontvangt, kan ik niet anders zeggen dan: “Lichaam van Christus”, bijna als een vraag aan u…’jij , lichaam van Christus ?’…en u beaamt dat…’amen’ = zo is het. Nu snapt u gelijk waarom ik de viering vier zoals ik die vier…. anders misschien dan u gewend was…maar tja, ‘ik ben ok n’ aar…’.. groeten van pastor Nico.

 

Op de pedalen; 22 mrt. 2012

  

Hoe ik aan het einde van de Aswoensdag viering ben gekomen weet ik eigenlijk nog niet. Mijn keel was helemaal gezwollen, ontstoken amandelen, bleek later. Eten was een ramp, drinken kon nog net… praten werd steeds moeilijker. Tja, ik heb ze nog en dan loop je de kans dat die dingen een keer ontsteken….

Gelukkig had ik na Aswoensdag 10 dagen vrij en zoals het een rasecht middenstandskind betaamd, wordt je ziek als je vrij bent.

 

De eerste dagen van de 40-dagentijd waren voor mij een gedwongen stilte retraite, eten lukte niet, slapen ook niet. Pas in de nacht van zaterdag op zondag kwam er verlichting. Goed, ik ben er nu van af.

Als u dit ‘op de pedalen’ leest zijn we al in de 4e week van de 40-dagentijd en zetten we het parcours in naar de Goede Week. Ik hoop dat u in deze 40-dagentijd echt de tijd neemt om wat meer te doen aan bezinning, gebed, matigheid, de vieringen in de kerk mee viert, spaart voor de vastenactie. Vasten is een deel van onze Katholieke Cultuur, vroeger zo vanzelfsprekend, nu iets wat bewust gepraktiseerd wordt, niet meer door iedereen, maar nog wel door veel mensen. Dit vasten is er niet om een prestatie te leveren met als aardige bijkomstigheid dat je afvalt, het is om je leven bewust te leven, je relatie met God en je naaste te verdiepen en te intensiveren.

 Het einde van de 40-dagentijd is de Goede Week, de meest belangrijke week van ons hele kerkelijke jaar, want het is een week op ‘dood en leven’. De vieringen van die goede week laten zich rijgen als kralen aan een ketting. Zo is het gebruikelijk dat we na de viering van Witte donderdag de kerk niet verlaten met een gebruikelijke zegen en een slotlied, het einde blijft open….en de dienst op goede vrijdag begint niet met een begroeting maar met stilte en een voorganger die plat ter aarde gaat liggen om wat gebeurd is met Jezus Christus…om wat gebeurd met mensen vandaag de dag. Ook de viering van goede vrijdag eindigt niet….ze wordt als het ware onderbroken door de nacht en de dienst wordt weer opgepakt bij de aanvang van de plechtige Paaswake…. Een heilige driedaagse!   Mag ik u uitnodigen om die goede week tot een echte goede week te maken door mee te doen….laat maar zien dat je bij de kerk hoort, dat je een Christen bent, ga de ontmoeting met Jezus maar aan, bevraag jezelf, spiegel jezelf in Hem. Ga mee op Zijn laatste weg, denk daarbij aan mensen die ook hun laatste weg aan het gaan zijn of gegaan zijn…. Ik hoop dat velen van u de moeite nemen om mee te doen. Ideetje? Nodig iemand uit om met u mee te gaan deze goede week…. of kom met je gezin…. Vier de Goede week en voel eens wat het is om Pasen te vieren. Tot ziens.

 

pastor Nico.

 

  

Terugkomviering dopelingen 2011 20 febr. 2012

Op zondag 12 februari jl. zijn de dopelingen van het jaar 2011 in het zonnetje gezet.

Hen wil ik hier bij name noemen: Edwin Arkesteijn, Curtis van Straalen, Rozemarijn van der Braak, Melchior Ruyter, Wessel Klaver, Stijn Giling en Jonathan Lensen.

Deze 7 dopelingen kunnen samen met ouder(s), broertjes, zusjes, oma’s, opa’s en peetouders, terugkijken op een feestelijke en swingende viering. De viering kreeg een extra feestelijk karakter, door de verjaardag van Curtis van Straalen en Julia Arkesteijn. We begonnen dan ook met het zingen van een welgemeend “Lang zullen ze leven” en driemaal hoera!

De doopkaarsen werden weer aangestoken en de zang werd door Brunhilde van Wijk, peettante van Melchior met gitaarmuziek begeleid. Hierbij konden de kinderen hun muzikale hart ophalen aan de door Brunhilde meegebrachte muziekinstrumenten.

Toen kwam het verrassingsmoment: de geboortekaartjes werden uit de boom gehaald en daarbij kregen de dopelingen een Jacobsschelp uitgereikt, waarop de datum van het doopsel en de naam van de dopeling stond vermeld.

De viering werd afgesloten met een kort gebedje naar Psalm 23, vers 6 (“Uw goedheid en liefde zullen bij mij zijn, mijn leven lang”). De tekst luidt als volgt:

“Hoe zal het straks zijn? Wat ga je worden als je groot bent? Waar ga je wonen? Niemand weet echt hoe het straks zal zijn. Maar we weten wel dat God er altijd is. Hij zal voor ons zorgen en ons beschermen.De eerste dag die komt is morgen. Ook dan zal God weer voor mij zorgen”.

Na het slotlied kon iedereen napraten onder het genot van koffie, thee, limonade en koek.

Veel dank aan Brunhilde voor de muzikale omlijsting, Tiny Dekker voor het verzorgen van de versnaperingen en Jos van Straalen voor zijn assistentie!

Tenslotte willen wij de dopelingen toewensen:

een goed leven;

een leven van geven en van nemen;

een leven van geloof, hoop en liefde;

een leven van gezondheid en geluk;

een leven van jezelf zijn én een leven van samen met anderen;

een leven waarvan ze straks kunnen zeggen: ik heb de goede weg gekozen;

en een leven waarvan God zal zeggen: je hebt er met elkaar iets moois van

gemaakt.

Pastor Doris B. Visser-Peters

   

Panta Rei – Alles is in beweging…..20 feb. 2012

Ook de misdienaars in onze parochie. Sommigen lopen al jaren mee, maar er komt een tijd waarin zij keuzes moeten maken. Dienen tijdens een viering, school, beroepsopleiding, andere interesses? Hoe dan ook? Niets is voor altijd. Wij mogen blij zijn met de inzet van deze trouwe jonge mensen die zich op hun manier inzetten voor onze parochiegemeenschap.Maar ook zij gaan een andere weg; een weg die –naar wij hopen – hen alle goeds zal brengen.

Wij mochten afscheid nemen van Marit Blaauw, Casper Los en Irene van Kampen. Als blijk van onze dank en waardering hebben zij een klein aandenken uit handen van pastor Visser mogen ontvangen.

Maar zoals hierboven staat vermeld, is alles in beweging.

We mochten ook weer twee nieuwe misdienaars verwelkomen, namelijk Jonna Koopman en Bart Kok. Beiden hebben voor het eerst samen op 12 februari jl. mogen helpen in de viering. Zij deden dat met veel enthousiasme en vol overgave.

Bart en Jonna hartelijk welkom en we wensen jullie een mooie tijd toe als misdienaar.

Mede namens het parochiebestuur,

Pastor Doris B. Visser-Peters

 

 

KERST (6 dec 2011)

Het is elke dag Kerst, als je een ziel hebt, die alle goedheid bewaart.

Het is elke dag Kerst, als je geen speciale gelegenheid, zoals Kerst

nodig hebt, om een beetje vreugde te verspreiden als je jezelf blijft geven;

niet enkel met Kerst maar het hele jaar. 

 Het is elke dag Kerst, als je geleerd hebt de vriendschap te zien

in de ogen van een ander.

Wanneer je een beetje harde probeert, en een beetje minder klaagt.

 Het is elke dag Kerst, als je beseft dat woorden als “jij” belangrijker zijn

dan ‘ik’ en ‘mijzelf’; als je het leuk vindt iemand een plezier te doen en

iemand een handje te helpen, als je een uitgestoken hand ziet en ze neemt

en niet negeert.

Het is elke dag Kerst, als het er niet meer toe doet, of je nu de eerste bent

of de laatste, de beste of minder goede.

Als je een schoon geweten hebt en blij kunt zijn met wie je bent, dan pas

vier je elke dag Kerst!

 Vanuit deze gedachte wens ik u en al uw dierbaren een heel zalig kerstfeest toe.

 Alle goeds,

Pastor Doris B. Visser-Peters

 

Nog even…en dan is het jaar 2011 voorbij. ( 6 dec 2011)

 Oudejaarsavond is een avond waarop we bezig zijn met wat achter ons ligt, met al datgene wat er dit jaar in ons eigen leven en in de wereld om ons heen is gebeurd.

De jaaroverzichten in de kranten en van het journaal op de televisie, helpen ons om de grote wereldgebeurtenissen weer terug te halen.

Maar naast die wereldgebeurtenissen denken we op oudejaarsavond ook na, hoe dit afgelopen jaar op ons eigen leven heeft ingespeeld.

 

Hoe blikken we terug op het afgelopen jaar, wat is ons overkomen, wat hebben wij bereikt, wie hebben wij ontmoet?

Momenten van dankbaarheid, vreugde en verdriet gaan door ons heen….We kunnen in de kerkelijke viering of in een stil moment thuis alles van het afgelopen jaar voor God neerleggen. Hopelijk komen we tot de diepe ervaring dat God ons in ons leven nabij is. Oudejaarsavond: een moment van gebed en bezinning. 

God ziet ons, beschouwt ons hele bestaan vanuit Zijn licht, met zijn milde en barmhartige blik.

Met dat vertrouwen stappen we over de drempel naar het nieuwe jaar. Het jaar 2012. Een jaar waarin de regionale samenwerking in onze parochies steeds meer vorm zal krijgen; een jaar van de “schouders eronder” met de goede wil van ons allen, maar vooral met Gods wil!

Ik wens u allen alvast van harte een heel zalig uiteinde en een zalig 2012.

 

Alle goeds voor u en de uwen.

Pastor Doris B. Visser-Peters

 

Wie is de nieuwe pastor ? 31 okt. 2011

 Tijdens het afscheid van pater Gerard was ik met mijn vader voor het eerst ‘meevierend’ in jullie midden. Wat een warm bad was dat ! Ik dacht, ‘vieren kunnen ze hier goed’. Er was al gezegd dat ik midden onder jullie zou zijn en m’n naam was een paar keer genoemd, dus die is niet onbekend meer. Wel was er verwarring, want een aantal keren werd mijn vader gevraagd of hij de nieuwe pastoor was, hij ging namelijk zwarter gekleed dan ik en tja, bij het idee ‘pastoor’ verwacht je een verstandige grijsaard en niet een jonge man, alhoewel u als buren van Obdam toch beter moet weten. Nou hier gaat ie dan.

 

Op 15 april 1969 werd ik geboren te Nibbixwoud en kreeg de namen Nicolaas, Paulus en Johannes, vernoemd naar mijn opa aan vaders kant, vader zelf, en vader van moeders kant. Nico is mijn roepnaam. Daarmee mag u mij dus ook roepen, maar dan wel met pastor ervoor, pastor Nico dus, waarom dat ‘pastor’ er voor?, wel ik ben nog geen familie van u en een beetje gezonde afstand is best goed, daarbij hoop ik voor u ook een pastor (latijn voor herder) te worden. Als het woord pastoor u beter bevalt, ga u gang. Na de lagere Nicolaasschool in Nibbixwoud, ben ik naar Hoorn gegaan voor het voortgezet onderwijs, LBO (lager beroeps onderwijs) met de LEAO (lager economisch en administratief onderwijs) variant. Daarna naar Alkmaar: ’t Middelhof gevestigd aan de Laat en de Oude Gracht en Emmastraat. Drie jaar werken naar een diploma dat net iets meer was dan een HAVO. En toen de grote stap naar de KTUA (Katholieke Theologische Universiteit Amsterdam) en het Willibrordhuis in Amsterdam. 6 jaar Theologie studeren en samen wonen met priesterstudenten in een bijna kloosterlijk leven. Het waren prachtige jaren waarin ik veel geleerd heb, veel handvaten heb gekregen en mezelf leerde ontdekken, want wie Theologie gaat studeren haalt z’n hele geloof overhoop, z’n hele leven is ermee gemoeid. Afgestudeerd in 1994 mocht ik aan de slag gaan in Heemskerk. Eerst als pastoraal werker, later diaken en toen ook de laatste ‘onderzoeken’ in orde waren ontving ik op 10 juni 1995 de priesterwijding uit handen van mgr. Bomers †. In 1996 kwam ik in Egmond-Binnen en werd er verantwoordelijk voor de parochies van Egmond-Binnen, Egmond a.d. Hoef en Egmond aan Zee. 15 jaar heb ik daar met heel veel plezier gewerkt en mocht meemaken hoe deze drie parochies en dorpen, ieder met dezelfde ‘voornaam’ en drie verschillende ‘achternamen’ ook drie verschillende geloofsgemeenschappen zijn die op den duur toch goede vrienden van elkaar zijn geworden en nu een samenwerkingsverband hebben. Letterlijk en figuurlijk heb ik hen ‘bij elkaar gefietst’. Vele werkgroepen zijn door de jaren heen interparochieël geworden, samen voelen zij zich verantwoordelijk voor het pastoraat in geheel Egmond en helpen elkaar daarbij, ondersteund door één parochiebestuur. De ervaringen van hoe je parochies tot elkaar brengt en hoe opbouwend en vitaliseren dat werkt mocht ik ook meenemen in de ontwikkeling van de regio HALE (Heiloo, Akersloot, Limmen en de Egmonden) Ook daar mocht ik staan aan de wieg van samenwerking en interparochiële werkgroepen. Op 23 april kwam de secretaris van de bisschop naar mij toe met de vraag of ik wilde nadenken over een nieuwe benoeming, concreet: Pastoor van De Goorn, administrator (da’s ook een pastoorschap maar dan ‘tijderlijker’) van Spierdijk, Zuidermeer, Ursem en Hensbroek en samenwerkend met parochie coördinator Tineke, pastor Doris en pastor Henny die elk eerst aanspreekbare blijven in hun parochies. In overleg met mijn ouders (moeder leefde nog gelukkig maar is kort daarop overleden) collega’s, vader Abt van de Abdij, vriend en familie heb ik toen ‘ja’ gezegd. Het is goed om na 15 jaar Egmond een nieuw avontuur aan te gaan. En zo kom ik met de inspiratie van st.Adelbert, patroon van Egmond en Kennemerland bij u terecht in de Koggelanden. Ik hoop dat ik met net zoveel plezier te midden van u mag wonen en werken….leven….als ik dit in Egmond gedaan heb. Mocht u mij voorbij zien fietsen, aarzel niet, maar spreek me aan, wat dat betreft is het hebben van een fiets handiger dan een auto, je maakt sneller contact…. tot ziens…

pastor Nico  

 

 

Top